Huiveringwekkend en onweerstaanbaar, walgelijk en verleidelijk, verwarrend en vertederend, en nog veel meer confronterende emoties (ontstellend en opwindend) dringen zich op bij het kijken naar anatomische modellen. Adriaan van Dis schreef dan ook over zijn fascinatie voor mismaakte en zieke lichamen: ‘Na de schrik zag ik de schoonheid’.

Museum Boerhaave toont in ‘Amazing Models’ anatomische modellen waarmee werd gepronkt, kennis verspreid, of die dienden als vermaak (kermis, horror!). In de tentoonstelling kronkelt een woordenstroom (animatie van Thijs Geritz) over de vloer. Wellicht bevestigen die woorden de gevoelens van de kijker, misschien ook helemaal niet: wat de een fascineert, daarvan walgt de ander.

Naast dat ik door de tentoonstellingsvormgeving veel ruimte laat aan al die indrukken, speel ik met de grens tussen privé en openbaar. Het is de vraag of je je bespied moet wanen terwijl je je ogen niet kunt afhouden van die modellen die zich tot op het bot blootgeven.

tentoonstelling, museum, wetenschap