Brexit? Exit!

International: De Britten krijgen Brexit-uitstel, maar Studio Rive Roshan nam geen risico en verkaste al eerder naar Amsterdam. Over de bewuste keuze voor het experimentele Nederlandse ontwerpklimaat.

Tekst door Viveka van de Vliet

Van de Theems naar het IJ en van een oude meubelfabriek naar een voormalige graansilo. Daarmee houden de parallellen ongeveer op. Vanwege de Brexit verhuisden Ruben de la Rive Box en Golnar Roshan hun internationale ontwerpstudio Rive Roshan van Londen naar Amsterdam.

Het duo, gespecialiseerd in grafisch, interieur- en productdesign, met opdrachtgevers als Ron Arad, Tord Boontje en Tom Dixon, deelt een grote liefde voor experimenten met materiaal en kleur. De verhuizing markeert een nieuwe start.  

Odoo CMS - een grote afbeelding

Trichroic Tapestries is een intrigerende textielinstallatie in Musée des Arts Décoratifs waarin wordt gespeeld met patronen en de interferentie van kleuren. Loom Bound, een pluriform modulair systeem van kleurrijk geweven textiel en hout zonder scharnieren, fungerend als akoestische room divider, kamerscherm of opbergmeubel.

Fascinerende sieraden van zijden stoffen gevat in siliconen voor architect-designer Ron Arad. Textiel dat met gebruik van fotosensitieve pigmenten en chemicaliën is blootgesteld aan uv-licht voor Multiplex, Tom Dixons pop-up warenhuis in Old Selfridges Hotel in Londen.

"Brexit gooide roet in het eten."

Het is maar een greep uit het brede portfolio van studio Rive Roshan dat wordt gekenmerkt door de fascinaties van de Nederlandse Ruben de la Rive Box en de Iraans-Australische Golnar Roshan. Hun bijzondere manier van experimenteren met materialen, printtechnieken en kleuronderzoeken resulteert in tactiele, poëtische en esthetische ontwerpen.  

Deze functionele ontwerpen, die zeker niet super decoratief zijn, maar ook niet minimalistisch, niet puur design maar ook niet puur kunst, bedachten de ontwerpers in hun studio in Londen. 

Odoo CMS - een grote afbeelding

"We kozen deze stad omdat hij op verschillende gebieden in Europa een belangrijke functie vervult en een centrale basis vormt tussen Amsterdam en Sydney. Londen is bovendien een melting pot zoals New York dat is in Noord-Amerika. Een stad van pop-upinitiatieven, culturele energie en creatieve inspiratie. Daar wilden we deel van uitmaken," zeggen ze.

In de gordel rondom het centrum zijn veel industriële gebieden met creatieve communities van kunstenaars, fotografen en ontwerpers. Ruben en Golnar zaten er in een hoge fabriekshal waar ze zulk groot werk maakten dat je het niet eens kon exposeren. "Heel cool, die plek werkte heel goed voor ons."

Maar de Brexit gooide roet in het eten. Niet alleen Britse en Amerikaanse ondernemingen in de financiële sector, luchtvaartmaatschappij EasyJet, en ICT’ers uit Azië besluiten vanwege de op handen zijnde Brexit hun vestigingen naar Nederland te verplaatsen.

Ook veel ontwerpers denken erover om hun studio’s in Nederland te vestigen uit vrees dat de toegang tot de markten in de Europese Unie moeilijker wordt en dat de wereldse energie, de bruisende smeltkroes verdwijnt. Rive Roshan maakte alvast de oversteek. 

‘We werken internationaal, dus onze studio kan in principe overal bestaan. Toen we in Londen zaten werkten we voor het Hyatt Hotel in Amsterdam, vanuit Amsterdam werken we voor Tom Dixon in Londen.’

Ze hadden zich bovendien al aangemeld voor Driving Dutch Design, het initiatief van de BNO, ABNAMRO, en Dutch Design Foundation dat beginnende talentvolle designers op weg helpt in de wereld van het ondernemerschap. Mede hierdoor werden ze vanaf het moment dat ze op Schiphol landden, direct in creatief Nederland ondergedompeld. 

Rive Roshan begint hier aan een nieuw avontuur, een tweede start. "In Londen waren we altijd keihard aan het werk en maakten we hele lange dagen. We gingen maar mee in de stroom", verklaart Golnar, "maar daardoor permitteerden we ons niet om tijd te nemen om na te denken waar we heen willen.

Het Driving Dutch Design-programma helpt ons om te professionaliseren. Om richting te geven aan onze praktijk, na te denken over de toekomst, over een businessmodel en een sterker verdienmodel, maar ook over een betere balans tussen werk en privé."

"Als we onze droom willen leven moeten we weten waar we heen willen, moeten we consciëntieus stappen nemen. Dat impliceert dat we scherpere keuzes moeten maken", voegt Ruben toe.

Die creatieve droom formuleren ze als een global practice waarbij ze met mensen over de hele wereld gepassioneerd samenwerken. ‘Daar maken we werk met een grote schoonheid waar we een sterke emotionele band mee hebben. Ons leven en werk zijn persoonlijk en in harmonie.

Neergestreken in de Silodam met uitzicht op het IJ zitten Ruben en Golnar vol energie en nieuwe plannen om dat te realiseren. Zo vertellen ze enthousiast over het aantrekkelijke experimentele klimaat in Nederland. Ze waren de ochtend voor het interview naar een glasworkshop bij Van Tetterode geweest, en hun ogen glanzen als ze denken aan de mogelijkheden bij het TextielLab en een project als Indigo: Sharing blue.

"In Londen ligt de druk om commercieel te presteren veel hoger. Als je wilt experimenteren met het weven van textiel, moet je helemaal naar Schotland. Hier is alles op een paar uur afstand te bereiken." 

De ontwerpers hopen dat een plek in de Tuin van Bret bij Sloterdijk doorgaat zodat ze er naast hun kantoor aan de Silodam een grote werkruimte bij hebben. Verder werken ze aan nieuw experimenteel werk voor de Dutch Design Week.

Ook leverden ze onlangs ontwerpen voor de openbare ruimtes van het Hyatt Regency Spinoza in Amsterdam: composities van fantasierijke, exotische bloemen geprint op spiegels, wandpanelen en vloerkleden. Prints die zijn geïnspireerd op de collectie van de nabijgelegen Hortus Botanicus maar ook op die van de Rijksstudio’s en de Universiteit van Amsterdam.

Odoo CMS - een grote afbeelding

Ondanks hun uiteenlopende achtergronden en referenties, voelen de ontwerpers nauwelijks verschillen. "We zijn sterk met elkaar verbonden, putten uit dezelfde inspiratiebronnen en spreken dezelfde creatieve taal. We delen een grote liefde voor esthetiek en materialen", legt Golnar uit. Beiden hebben bovendien een vader die werkzaam is in het ontwerpvak.

Golnars vader is grafisch ontwerper in Australië, Rubens vader is industrieel ontwerper Rogier de la Rive Box, die in 1984 samen met onder andere Wim Crouwel bestuurslid werd van Stichting industrieel Ontwerpen Nederland (iON), de voorloper van de BNO. "Mijn jeugd is doordrenkt van verhalen over hoe alles werkt, mijn vader legde tijdens de vakanties bijvoorbeeld uit wat middelpuntvliedende kracht is", zegt Ruben.

Van de twee is Ruben meer de wetenschapper die denkt in creatieve systemen en dat is misschien ook niet zo gek gezien zijn opvoeding. Hij studeerde in 2004 af als interaction designer aan de HKU in Hilversum. Maar hij was niet geïnteresseerd in gaming of de vrije kunstrichting, wat hem eerder trok was het vertalen van sociaal gedrag in abstracte graphics.

Omdat Ruben ervan houdt zichzelf iedere zoveel jaar opnieuw uit te vinden, startte hij na zijn masters bij de interne studio van de KABK in Den Haag om zich te verdiepen in het vak grafisch ontwerpen. Daarna werkte hij voor Marcel Wanders, waar hij bijvoorbeeld onder art direction van Marcel Wanders Studio voor het Andaz Hotel een enorm grafisch behang vervaardigde voor de lobby en de kamers waarop de geschiedenis van Amsterdam wordt verteld. 

Bij Wanders ontmoette hij Golnar Roshan. Ruben was het die haar portfolio onder de aandacht van Wanders bracht. Ze werd aangenomen en zo begon in 2011 hun samenwerking aan diverse projecten, van hotelinterieurs tot productdesign. In Londen werkte Ruben twee jaar als grafisch design manager van industrieel ontwerper Tom Dixon. Hij was verantwoordelijk voor het redesign van Dixons brand identity, verpakkingen en grafische uitingen voor tentoonstellingen en beurzen. 

Roshan is intuïtiever en heeft een grote fascinatie voor kleuren en weven. ‘Misschien komt die nieuwsgierigheid voort uit mijn Iraanse achtergrond, al ben ik er nog nooit geweest’, zegt ze. In 2010 studeerde ze af aan de Technologische Universiteit in Sydney in twee richtingen: visuele communicatie en internationale studies. Ze werkte bij Studio Tord Boontje waar ze verpakkingen, producten en interieurs voor klanten als Perrier Jouet, Shiseido, en Swarovski ontwierp.

De ervaringen met twee uitgesproken stijlen: het florale, meer decoratieve van Tord Boontje en het masculiene, meer ingetogen ontwerp van Tom Dixon maakten het Rive Roshan in zekere zin makkelijk. "We wisten nog scherper welke weg wij in wilden slaan."

Naast studio Rive Roshan zijn de ontwerpers oprichters en creative directors van grafisch ontwerpbureau Design&Practice. Onder die noemer werken ze onder andere voor Wedgwood Home, Aram Gallery en Tom Dixon. De Britse ontwerper die het nieuwe interieur van restaurant Le Drugstore in Parijs voor zijn rekening nam, vroeg Design&Practice voor de merkidentiteit, inclusief typografie, verpakkingen en menu’s.

Daarnaast startten Ruben en Golnar samen met Bilge Nur Saltik Form&Seek. Het drietal cureert twee keer per jaar de functionele en esthetische designproducten van dit internationale collectief jonge designers en exposeert de selectie op designweeks in Milaan, Londen en Istanbul. Form&Seek is inmiddels een merk dat voor het eerst is gelanceerd in het Nederlands paviljoen tijdens het Londen Design Festival 2017. 

Het waarom van drie gescheiden studio’s leggen ze uit: "Dit werkt voor ons het beste. Zo kan Rive Roshan ‘ons’ blijven", zegt Golnar, "een vrije plek zonder deadlines voor ideeën, nieuwsgierigheid, experiment en research. Hierdoor kunnen we groeien en komen we tot nieuwe toepassingen en designoplossingen voor onze klanten." 

Dit artikel is in het oktober 2017 gepubliceerd in Dude. Klik hier om meer werk van Rive Roshan te bekijken.