Simone Post

Dude interview: Simone Post studeerde af en viel direct op met haar kleden van afgekeurde Vlisco-stoffen. Haar carrière maakte een vliegende start.
Simone Post is dit jaar onderdeel van de commissie voor de Dude YA Special! Hier lees je meer over YA.

Haar carrière maakte een vliegende start. Simone Post studeerde een kleine twee jaar geleden af en viel direct op met haar kleden van afgekeurde Vlisco-stoffen. Met het mede door haar geïnitieerde collectief Envisions wist ze zich zowel in 2016 als afgelopen editie op de Salone del Mobile opnieuw in de kijker te spelen. Overdonderd door het snelle succes staat dit jaar in het teken van delegeren en uitbesteden, zodat ze zelf weer haar focus kan leggen bij ontwerpen.

Sinds de start van haar eigen studio in januari 2016 is alles als een soort wervelwind over Simone Post heen gekomen. Afgezien van wat er op administratief en organisatorisch gebied allemaal komt kijken bij het oprichten van een eigen bedrijf kreeg ze veel opdrachten, verzoeken tot samenwerking en stageaanvragen, ze gaf lezingen en presentaties over haar werk, nam deel aan het talentontwikkelingsprogramma Driving Dutch Design en probeerde ondertussen door te werken aan haar eigen projecten en onderzoeken. 
Foto: Simone Post, Fotograaf: Rene van der Hulst 

Na dit interview vliegt ze direct door naar Ecuador om vervolgens in dezelfde maand nog naar Venetië en New York af te reizen, allemaal voor verschillende projecten. Zelf schrijft ze haar succes toe aan het feit dat ze altijd heel erg hard heeft gewerkt en vooruit kijkt. Plús een kleine dosis geluk.


‘Ik heb afgelopen jaar weinig tijd gehad voor reflectie en besef. Ik moest gewoon gaan en ik wil ook veel. Nu probeer ik daar wat meer rust in te krijgen. Ik had absoluut niet verwacht dat het meteen zo goed zou gaan. Daar ben ik heel blij om, maar het is ook eng en het vasthouden van het succes levert tegelijkertijd druk op. Toen ik besloot naar de kunstacademie te gaan – en ook tijdens mijn studie – heb ik me erop voorbereid dat het in de praktijk heel moeilijk zou worden. 

Odoo CMS - een grote afbeelding

Als voorbeeld had ik mijn moeder die ook een opleiding aan een kunstacademie heeft gevolgd en wiens carrière niet gemakkelijk verliep. Hoewel het misschien voor de hand lag dat ik naar de academie zou gaan omdat ik als kind altijd al dingen aan het maken was, heb ik daar wel over getwijfeld; het werd me sterk afgeraden door mijn omgeving. Ik realiseerde me dat áls ik het zou doen, ik er vol voor moest gaan. En dat heb ik gedaan.’

Simone vertelt hoe zij vanaf het begin van haar academietijd het maximale uit haar opleiding heeft willen halen. Zo was een stage van drie maanden gebruikelijk maar koos zij ervoor die uit te breiden naar negen en te verdelen over twee adressen: Jongeriuslab en Vlisco. ‘De academie deed er aanvankelijk een beetje moeilijk over, maar het was mijn beste beslissing ooit. Beide stages vielen precies op hun plek.’ 

"Als je iets doet moet je er vol voor gaan"

Bij Jongeriuslab kwam ze terecht dankzij een docent die Hella Jongerius persoonlijk kende. ‘Dit is zo’n voorbeeld van dat het zijn vruchten afwerpt als je je altijd vol inzet. Dankzij mijn docent, die mijn gedrevenheid blijkbaar erg waardeerde, ben ik bij Hella terechtgekomen en die stage beschouw ik echt als een geluk. Ik heb daar zoveel geleerd en Hella is iemand die heel betrokken blijft, ze wil me echt verder helpen. Zo gaf ze Envisions onlangs de opdracht het decor te maken bij de uitreiking van de Sikkensprijs die dit jaar aan haar is toegekend en heeft ze me gevraagd een vloerkleed te ontwerpen voor Danskina. Zij heeft me ook heel erg gemotiveerd – of extra getriggerd – om voor mezelf te beginnen.

In ons afrondende gesprek liet ze haar waardering voor mijn werk sterk blijken. Ook gaf ze aan dat je er met alleen goed werk niet bent en je daarnaast moet kunnen ondernemen. Dat is heel belangrijk en bepalend voor een groot deel van je succes. Ze zei dat dat misschien wel eens de reden kon zijn dat er zo weinig vrouwelijke ontwerpers zijn met een eigen studio, ook dat motiveerde me. Hella liet me zien dat het hebben van een eigen praktijk hard werken is; ik was ervan onder de indruk hoeveel projecten ze tegelijk doet. Ik ben me er heel bewust van dat je eruit moet met je werk: je moet met iedereen gaan praten, naar beurzen gaan, meedoen aan prijzen – ook al zal je vaak niet winnen – samenwerkingen aangaan met de industrie en opdrachtgevers benaderen en dan vooral ook onderhandelen. Al maak je nog zulke mooie dingen, je kunt niet in een hokje gaan zitten en denken dat het werk wel naar je toe komt.’ 

Odoo CMS - een grote afbeelding

Een belangrijke stap in zelfstandigheid nam Simone Post kort na haar ervaring bij Jongeriuslab en min of meer bij toeval. Als stagiair printontwerp bij Vlisco viel haar op dat een fors deel van de productie in de afvalcontainer verdween. ‘Je moet als ontwerper altijd scherp proberen te zijn op wat je doet en kansen die zich voordoen met beide handen aangrijpen. Dit was er zo een.’ Het in Helmond gevestigde bedrijf maakt stoffen die voornamelijk gretig aftrek vinden in West-Afrika. Een prijzig, high end product waarvan ook het afvalmateriaal veel geld waard is. Om de hoge kwaliteit te beschermen en te voorkomen dat misdrukken op de markt komen is het bedrijf zeer voorzichtig met het afvalmateriaal en liet het tot voor kort alles vernietigen. ‘Dat is echt zonde, want ook de afgekeurde stoffen zijn heel mooi.’ 

Simone legt uit dat het inherent is aan de techniek dat Vlisco veel afvalmateriaal heeft en het heel moeilijk is om dat te voorkomen. In gemiddeld 27 stappen wordt het katoen door middel van wax bedrukt met een dessin. Juist dit grote aantal handelingen geeft de stoffen hun kwaliteit, zorgt er voor dat ze aan beide zijden gelijk zijn en dat ze door en door geverfd zijn waardoor de kleuren ook goed opgewassen zijn tegen de Afrikaanse zon. ‘Als het tijdens een van de stappen misgaat, gaat het ook vaak met duizenden meters tegelijk mis. Toen ik dat zag ben ik naar Roger Gerards gegaan, die destijds creatief directeur van Vlisco was, en heb hem voorgesteld te kijken of we er niet iets anders mee konden.’ 


"Ik probeer altijd iets te maken wat ik zelf tof vind"

Simone vertelt dat het met Vlisco toch nog even spannend werd en haar zakelijke kwaliteiten op de proef werden gesteld toen er eenmaal een product lag. Voor het voltallige voormalige bestuur moest ze zich er flink hard voor maken dat het kleed haar product is. Maar ze hield haar rug recht en Roger Gerards bleef achter haar staan waardoor ze er uiteindelijk goed met Vlisco is uitgekomen. Voor de kleden heeft ze bovendien inmiddels een producent gevonden: Label/Breed. Met hen zocht ze naar een industriële oplossing om de kleden te maken. ‘Dat moest ook wel, want afgezien van het feit dat het ontzettend veel werk is om het met de hand te maken zou het product anders ook geen oplossing zijn voor die enorme stroom afvalmateriaal en slaat het nergens op dat je het van afgekeurde stoffen maakt.’ Na haar stage bleef Simone als printontwerper verbonden aan Vlisco en nu ze haar eigen studio heeft ontwerpt ze nog steeds zo nu en dan een print voor het bedrijf.

Hoewel ze slechts een keer in Gambia is geweest – waar Vlisco nota bene niet eens zo groot is – slaagt ze er opvallend genoeg dus goed in dessins te ontwerpen die aanslaan in Afrika. ‘Het is leuk om voor zo’n bijzondere markt te kunnen ontwerpen. Het rapport van de Vlisco-dessins is groot, er zit dus weinig herhaling in de dessins, daardoor kun je echt uitpakken. Hetzelfde geldt voor de kleuren; het palet van Vlisco is heel bijzonder en spreekt mij heel erg aan. Het klopt dat het gevoel voor esthetiek in Afrika anders is dan hier, je kunt extremere dingen doen. Maar tegelijkertijd is het ook weer zo dat composities die hier esthetisch kloppen daar ook werken. In mijn eigen handschrift houd ik ook al wel van wat extremere prints en kleuren, daarom wilde ik ook bij Vlisco stage lopen. Ik probeer eigenlijk altijd iets te maken wat ik zelf tof vind en blijkbaar zijn ze het daar met me eens. Onlangs kreeg ik een foto van iemand die ik kende en in Benin op straat een man was tegengekomen die een pak droeg, helemaal gemaakt van stof met mijn print. Dat is zo raar.’

Odoo CMS - een grote afbeelding

Zelf heeft Simone nu twee stagiairs en daar is ze enigszins verlegen onder. Het zijn bovendien niet haar eerste stagiairs. Ze heeft er goed over nagedacht of ze dat zo kort na haar afstuderen en start van haar eigen bedrijf wel wilde en of ze hen ook al wel voldoende kon meegeven. ‘Ik besloot het op een gegeven moment gewoon te proberen en merk dat het heel leerzaam voor hun is dat ik in een opbouwende fase zit. Daar krijgen ze veel van mee. En ik leer er zelf ook veel van. Het was in het begin best wennen en zoeken naar hoe je iemand moet aansturen, maar als je wil groeien moet je dat ook kunnen.’ Hoewel ze graag alleen werkt en zichzelf het liefst met een hele berg kleurrijke materialen opsluit in een hok waar niemand haar stoort en ze los kan gaan, zoekt ze ook duidelijk aansluiting met anderen.

Naast haar eigen bedrijf steekt Simone veel tijd en energie in Envisions, het mede door haar begin 2016 opgerichte collectief dat voortborduurt op het klimaat dat ze zo fijn vond op de academie, waar kennis met elkaar wordt gedeeld en veel feedback op elkaars werk wordt gegeven. Samen met Sanne Schuurman cureert ze en geeft ze leiding aan het collectief. Niet het eindproduct staat centraal maar het onderzoek dat daar aan vooraf gaat. Als collectief laten ze alleen experimenten zien. De manier van werken, gebaseerd op experiment, onderzoek en materiaal is dan ook de verbindende factor tussen de leden. ‘Het is flexibel en wisselt dus in samenstelling en omvang. Tot nu toe is iedereen er eigenlijk alleen op ons verzoek bij gekomen; er zijn nu wel veel ontwerpers die wij nog niet kenden die graag willen deelnemen in Envisions maar het blijkt toch lastig om op basis van hun werk in te schatten of er ook aansluiting is wat betreft de manier van werken. Juist dát is belangrijk. We zoeken er wel naar om veel verschillende disciplines en achtergronden bij elkaar te brengen, zo deed er afgelopen jaar ook een modeontwerper mee.’

Odoo CMS - een grote afbeelding

Envisions trad voor het eerst naar buiten tijdens de Salone del Mobile 2016 met een mooie en wonderlijke maar tamelijk abstract ogende presentatie. Te zien waren experimenten voortgekomen uit hun eigen individuele fascinaties voor verschillende materialen. ‘Behalve dat het een groot succes was, hebben we de eerste keer ook best veel kritiek op onze presentatie gehad, ook van ontwerpers, juist omdat we geen eindresultaten lieten zien. Mensen vonden het nog lastig te begrijpen en vroegen zich af waar de experimenten uiteindelijk toe zouden leiden. Voor veel vooral Nederlandse ontwerpers is het maakproces belangrijk, door maken kom je namelijk tot iets, niet achter de computer. Maar niemand laat het belang van het experiment en de samenwerking daarin zien. Ons doel was om op basis van de experimenten in gesprek te gaan met de industrie en daar zijn we in geslaagd. Bij grote bedrijven ontbreekt vaak de ruimte voor experiment omdat er snel resultaat moet zijn. Maar als je eerder in het proces bij elkaar komt kun je sneller tot dingen komen die juist in de industrie een grote impact kunnen hebben.’

Via het Nederlandse Baars & Bloemhoff kwamen ze na hun presentatie in Milaan in contact met de Spaanse houtfabrikant Finsa. Met twaalf ontwerpers gingen ze naar Spanje, bezochten de fabriek en bekeken het gehele productieproces en de materialen van Finsa. ‘We hebben helemaal de vrije hand gekregen, dat is een voorwaarde voor een samenwerking met Envisions. Dat ze begrepen dat ze ons onze gang moesten laten gaan en we niet vooraf konden zeggen dat onze experimenten een toepassing zouden krijgen, laat staan welke, is een geluk. Best een stap voor hun was ook dat ze buitenstaanders lieten meekijken met hun proces en hun recepten en ruwe materialen uit handen gaven. Dat ze daar geen ervaring mee hadden bleek wel uit de grote hoeveelheden die we van afzonderlijke materialen kregen, we wisten soms gewoonweg niet waar we het moesten laten. Het was voor hun best even schakelen van een boot plaatmateriaal naar een zakje snippers.’


"Het experiment staat centraal"

Simone legt uit dat een frisse blik van buitenaf heel waardevol kan zijn en dat een bedrijf door ontwerpers met hun materiaal te laten experimenteren daarmee ook aan de wereld kan tonen wat er allemaal kan met het product. Het Finsa-project presenteerden ze afgelopen voorjaar in Milaan en leverde, nu beter zichtbaar was hoe samenwerking kan uitpakken, nog meer enthousiaste reacties op. Ook meldden zich verschillende interessante bedrijven die graag met Envisions willen samenwerken. En dat is precies wat Simone wil: steeds weer met een nieuw bedrijven de mogelijkheden van verschillende materialen onderzoeken.

Odoo CMS - een grote afbeelding

Hoewel het nog niet helemaal is uitgekristalliseerd hoe Envisions zich zal ontwikkelen is wel duidelijk dat het nooit een label voor eindproducten zal worden en dat het experiment centraal zal blijven staan. Ondertussen is het bovendien best groot aan het worden, waar Simone natuurlijk blij om is, maar waar ze ook scherp op moet zijn omdat het immers naast haar eigen studio bestaat. Binnen haar eigen studio focust ze op productontwerp en een duidelijke toepassing, zoals nu een plaid voor Return to Sender en het vloerkleed voor Danskina, maar natuurlijk altijd wel op een experimentele onderzoekende wijze. Binnen Envisions brengt ze samen met Sanne iedereen bij elkaar en zet ze een koers uit. Om beide optimaal te kunnen doen is ze bezig een team om zich heen te verzamelen dat haar onder meer helpt met administratieve zaken, pr en het onderhouden van haar website. Een nieuwe stap in de professionalisering van haar eigen, veelbelovende praktijk.

Interview: Floor van Essen & Freek Kroesbergen. Tekst: Floor van Essen. Beeld: Rene van der Hulst.