BNO-erelid Cor Rosbeek overleden

Op 10 juni is meesterdrukker en BNO-erelid Cor Rosbeek overleden. Lees hier meer informatie en het in memoriam van Guus Ros.

Cor Rosbeek (1944-2019)

Cor Rosbeek werd geprezen om zijn verdiensten als meesterdrukker die voor en met veel ontwerpers prachtige hoogstandjes heeft vervaardigd.
Kwaliteit was daarbij altijd belangrijker dan geld. Cor Rosbeek was als penningmeester actief binnen een van de voorlopers van de BNO: de GVN (Grafisch Vormgevers Nederland).
Cor Rosbeek is erelid van de BNO vanwege grote verdiensten voor de vereniging.
Foto: Cor Rosbeek, Fotograaf: Aatjan Renders

In memoriam 

Cor Rosbeek (1944 – 2019)

Cor overleed maandag 10 juni 2019 na een leven in dienst van ontwerpend Nederland. Drukkerij Rosbeek stond generaties garant voor drukwerk van wereldklasse. Veel hebben wij van hem geleerd, veel hebben wij aan hem te danken.

Persoonlijke herinneringen
(Citaten uit 'Cor Rosbeek / Een leven in druk')

Aftrap in Amsterdam

Bij de eerste ontmoeting met Cor, bij Brinkman, Ros en Spelbrink, maatschap van vormgevers aan de Prinsengracht in Amsterdam, begin jaren zeventig, dacht ik een drukker te treffen met het gebruikelijke verhaal van eigen kunnen, het puike werk dat wordt geleverd, altijd op tijd, een uitstekende prijs/kwaliteitsverhouding, gunstige leveringsvoorwaarden en 'Nuth is niet zo ver weg als u denkt.'

Niets van dat alles. Cor begon over boeken, schilders, fotografen, architecten, eten, wijnen en voor dat ik het wist waren we in een geanimeerd gesprek geraakt dat alle kanten op leek te gaan, maar wel degelijk volgens een zachte regie verliep. Een Limburgse G met eruditie, bescheiden en toch weten wat hij wil.

Zijn affiniteit met het ontwerpersvak en gelijkwaardigheid in opvatting over kwaliteit, beperkte zich niet tot het vakmatige. Hij toonde een diepe kennis van een breed spectrum. Ik kan mij niet meer herinneren of er die middag zakelijk iets werd afgesproken of overeengekomen, maar ik dacht: met die man wil ik nog wel eens van gedachten wisselen.

En dat hebben we een halve eeuw gedaan.

Rosbeek in Nuth

In Nuth, of het nu bij de drukkerij was of bij hem thuis, Cor speelde niet alleen, maar was ook echt de perfecte gastheer: een heer tot Nuth van het Algemeen.

In de architectuur van het bedrijf en woonhuis zag je klare, heldere lijnen, ruimtes en volumes vloeiden in elkaar over. Ruimtelijke gesprekken, ook al ging het over details: een corpsje kleiner; kunnen de paginacijfers 2pnt meer inspringen; ietsje meer grijs; geen ril op het voorplat. Details, daar had Cor geen hekel aan. In het proces van ontwerp naar het uiteindelijke resultaat werd ook de binder betrokken het beoogde te respecteren. Vakmanschap is een woord wat wij beiden koesteren.

Van Cor leerde je goed kijken, net zo lang kijken tot je inzicht krijgt. Voor Cor geldt kunst is leven is kunst. Beeldende kunst, eten, wijnen, perfecte tafelschikking, bestek, glazen, servetten. Het aanzitten was een feest om nooit meer te verlaten.

De wereld van de werkvloer

In het pre-digitale tijdperk, in een tijd waar het grafische vak nog niet half wist wat haar te wachten stond, hadden Cor, en zijn broer Jean, een fotografisch zetsysteem aangeschaft.

Het was weliswaar een verbetering van het vorige, maar nog niet met de perfectie die zij beoogden. Niet al te lang daarna werd er aan de poorten van het grafische zetsysteem gerommeld en kwam de digitale sprong voorwaarts. Wat zich in die jaren bij ontwerpers, fotografen, lithografen, zetters en drukkers heeft afgespeeld was een drama in optima forma.

Waar moest je in investeren? Wat is de juiste beslissing? Een vak in beweging, maar waar zat het stuur? Cor heeft meegestreden de kwaliteit hoog te houden, een vechtjas voor mensen en materiaal. Zijn compassie voor het vak en de cultuur in de breedste zin van het woord hebben allen die met Cor werkten geïnspireerd.

Maastricht in Amsterdam

Toen Cor in Maastricht woonde en ik nog voor de Open Universiteit in Heerlen werkte en daar ook tijdelijk woonde, zei hij eens tegen mij: "Ik zie jou nog wel eens naar Maastricht verhuizen." Cor vertrok naar Amsterdam. Hij en zijn vrouw Liset werden legendarisch met hun gastvrijheid. In een sfeer van culturele ontspannenheid werd er getafeld, gediscussieerd, naar muziek geluisterd, geproost op het leven, op elkaars gezondheid, de kunst en dat alles omringd door schilderijen, fotowerken en tekeningen.

. . .

Mijn dochter Masja zei over Cor:
"You're lucky voor de vriendschap met zo'n mooi mens met zoveel kracht, zo dapper en stoer.
Lieve Cor, you rocked to the max!"


Guus Ros