Je werkte bijna twintig jaar binnen de ontwerpsector. De laatste negen jaar was je als intervisie-coach betrokken bij ons. Wat ga je nu doen?

“Jazeker, graag zelfs! Ik ga zij-instromen als meester op een (vrije) basisschool. Lang verhaal kort: het kwam deze zomer op mijn pad en het klopt als een bus. Zelf zie ik het niet als ‘totaal iets anders’, maar als een volgende stap waarin ik dankbaar gebruik kan maken van mijn ervaringen. Ik begeleid mensen en organisaties met veel plezier en dat liep prima, dus er was geen directe noodzaak om iets te veranderen. Wat ik wel heel erg miste, waren collega’s: samen bouwen aan een betekenisvolle organisatie.”

Je hebt de afgelopen periode veel ontwerpers gecoacht. Zijn er zaken die je zijn opgevallen?

“Wat me het meest blijft verbazen, is hoe groot het verschil kan zijn tussen wat iemand tegen zichzelf zegt en hoe hij of zij door anderen wordt ervaren. Ik heb talloze zeer succesvolle ontwerpers (en architecten en fotografen) begeleid die, wanneer daar ruimte voor was, heel kwetsbaar konden zijn over onzekerheid, faalangst en perfectionisme. Ik denk dat dit, mede door sociale media en de prestatiemaatschappij, de afgelopen tien jaar alleen maar is toegenomen.”

Is er iets uit de ontwerpsector wat je gaat missen, of dat je in het onderwijs hoopt te kunnen inbrengen?

“De overeenkomst tussen beide sectoren zit voor mij in het engagement. In de ontwerpsector werken veel mensen die de wereld een stukje mooier willen maken en die grote vraagstukken van deze tijd oppakken. Die toekomstgerichtheid zie ik ook in het onderwijs. Leerkrachten en scholen willen kinderen begeleiden tot zelfstandige, kritische en empathische mensen, met een plek én rol in de samenleving. De oplossingsgerichtheid, creativiteit en ‘can do’-mentaliteit die ik bij ontwerpers zo inspirerend vind, neem ik zeker mee.”

Zijn er tips, adviezen of inzichten die je ons tot slot nog wilt meegeven?

“Zonder ironie: ik gun elke professional een intervisiegroep waarin je samen kunt reflecteren op je handelen en denken. Naast inzicht is er namelijk ook ervaring nodig. Rationeel weet je best dat je niet de enige bent die conflicten ingewikkeld vindt of worstelt met perfectionisme, maar toch zijn mensen vaak enorm streng voor zichzelf. In een groep ervaren dat je echt één van velen bent – en geen ‘gekke henkie’ – maakt het zachter en opent ruimte voor nieuwe acties.

Daarnaast is intervisie een fijne speeltuin om verschillen te ontdekken. Ik maakte pas op mijn 42ste kennis met communicatiestijlen en ontdekte hoe verschillend mensen zijn in wat ze belangrijk, moeilijk of prettig vinden. Tijdens intervisie zien mensen vaak hoe gekleurd hun eigen beleving is. Door je bewust te worden van je eigen bril en voorkeuren, ontstaat ruimte om het ook anders te bekijken – en anders te doen.

Ik ben heel blij dat ik intervisie en professionele reflectie in de creatieve sector iets normaler heb kunnen maken en wens mijn opvolger Jeff van Dijk heel veel plezier met de nieuwe groepen!”